గెలిచే వాడే మనిషి - 2
అబ్బ! ఈ పేరు గురించైతే ఈ మధ్యనే నాకు గంటసేపు తలంటి పోయటం జరిగింది. అదెలాగో మీకు త్వరలోనే తెలియవచ్చు. కానీ నేనే గెలిచాను. :-)) హ హ హ.
సరే విషయానికి వద్దాం. ఎక్కడ ముగించాం? అంతే దెబ్బకు నేను మైకేల్ స్టిచ్ కి అభిమానిని అయిపోయాను. ఎక్కడికెళ్ళినా నేను స్టిచ్ మంత్రమే. ఐతే అది కొంత కాలమే! తరువాత మనకి 'మహాకాళాన్ని మట్టుపెట్టిన ఇవాన్' దొరికాడు. వాడు టెన్నిస్ ఆటగాడు కాదు. (ఆ స్టోరీ వేరే చెప్తాను). కానీ నా మీద మైకేల్ స్టిచ్ వేసిన ఎఫ్ఫెక్ట్ అంతా ఇంతా కాదు. ఎక్కడో ఔట్ సైదర్ అయిన తను బెకేర్ అంతటి మొనగాడి మీద గెలవటం? గ్రేట్. ఎన్ని గట్స్ ఉండాలి? అందులోనూ మూడే మూడు సెట్ లలో గెలవటం?
నేను బడికి (కొత్త బడి. నేను పది క్లాసులని ఏడు బళ్ళలో చదివాను. బళ్లంటే ఎద్దు బండీలు కాదు. ఇస్కూలు బడి అన్న మాట. సారీ తమ్ముడి మాట.) వెళ్ళగానే శర్మా మాస్టరు మీ నాన్న గారి పరువు నిలబెట్టాలంటే మొదటి రాంకు రావాలని వార్నింగ్ ఇచ్చాడు. నాకేమో ఆయనంటే చచ్చేంత భయం. అస్సదురు మొదటి పిల్ల ఎవరా? (ఖచ్చితంగా నాకు అమ్మాయిలకే మొదటి రాంకు వస్తుందని నమ్మకం. ఎందుకంటే ఆ రాంకు విషయం లో అమ్మాయిలతోనే ఎక్కువ పోటీ పడింది) అని వెతుకులాట మొదలెట్టాను. అబ్బాగా చదివే అమ్మాయి పేరు ఐశ్వర్య అని కర్తవ్యం విజయశాంతి లెవెల్లో నాకు సుబ్రహ్మణ్యం సారు (శర్మ గారి అన్నయ్య) చెప్పారు. మొదటి రాంకు రాకుంటే తాట తీస్తానన్న శర్మా మాస్టరు వార్నింగు, సుబ్రహ్మణ్యం గారి కర్తవ్య బోధనా కలిసి నన్ను ఇరకాటంలో పడేశాయి. ఇంతలో చిన్నమామయ్య పెళ్లి కావడంతో వెళ్లి వచ్చాను. అదో పది రోజులు రక్షించింది.
ఈ గొడవ ఎట్టా తీరునా అనుకుంటుంటే ఇదో ఇలా స్టిచ్చి అనగా కొండ చిలివ గెలిచాడు. వాడేదో నెంబరు వానను ఆటగాడనుకుంటే... బెకేర్ కి ఉన్న చరిత్ర లేదని నాన్న చెప్పాడు. అద్గదీ అప్పుడే నాకూ ఒక ధైర్యం వచ్చింది. బెకేర్ లాంటి ఆటగాడినే స్టిచ్చి ఓడించగా లేంది మనకప్ఫలానా కర్తవ్యం ఐశ్వర్య ఒక లెక్కా అనుకుంటూ బరిలోకి దూకాం. చూశారా చిన్న వయసులోనే గెలుపంటే ఎంత ప్యాషనో! ఎవరికుండదు చెప్పండి?
"When odds are against you, you have to prove yourself to others. But when the odds are in favor of you, you have to prove only to yourself. But I don't prove to others. Because I never felt yhe odds are against me." - Pete Sampras.
వింబుల్డన్ సినిమా టైటిల్: గెలుపు - దీనికి రుచెక్కువ.
మరో విషయం. ఇదే కాదు. చాలా ఉదంతాలు చెప్పాలి. మొన్నీ మధ్య యూఎస్ ఓపెన్ గెలిచే రోజుల్లో FedEx మొహం చూశారా? ఒక రకమైన కసి. ప్రతి పాయింట్ నూ కొండని పిండి చేసేటంత కసి తో ఆడాడు. ఎందుకు? పాపం ఈ సంవత్సరం మొదట్లో ఉదార సంబంధమైన వ్యాధితో తను బాధ పడ్డాడు. గత సీజన్ ధాటికి అలిసిపోయాడు. మూడోసారి ఫ్రెంచ్ మిస్సయే సరికి కొంచం డీలా పడ్డాడు. దానికి తోడు వింబుల్డన్లో రాఫా ఐదు సెట్లకి స్ట్రెచ్ చేయటం తనకు కొంచం ఇబ్బంది పెట్టే విషయం. మళ్ళీ యూఎస్ లో జొకోవిక్ స్కోరు చూస్తె తేలిక గానే ఓడినా, తనని కంగారు పెట్టాడు.
అందుకే ఈసారి తను అలసటగా సీజాన్ని మొదలెట్టాడు. అంతే మన విమర్శకులకి మేత దొరికింది. వీళ్ళకి పనేమీ ఉండదు.
వింబుల్డన్ సినిమా టైటిల్: విమర్శకులు - వీళ్ళకి మేత కావాలి.
ఎలాగెలగా? ఫెదెరెరు ఆట్టం లేదు. ఇక ఇతని పని అయిపోయింది. దీనికితోడు జొకోవిక్ Australian Open గెలవటం తోనే ఇక ఇతనే నెంబరు వన్ను అన్నారు. మధ్యలో రాఫా ఉన్నాడనే సంగతి మర్చిపోయి. "ఇక నేనే నెంబరు వన్ను. కురుక్షేత్రమే ఎదురైతే.... మోసగాళ్ళకు మొసగాణ్ణీ రా" అంటూ వచ్చిన "నానీ" సినేమా గతే జొకోవిక్ కీ పట్టింది. రాఫా రెచ్చి పోయి నెంబరు వన్ను నేనే అని చెప్పలేదు, అయి చూపిస్తే... ఇక FedEx విషయానికి వద్దాం. ముందు Australian Open తర్వాత కొంత ఫాం కోల్పోయాడనేది నిజమే. జనానికి కావాల్సింది అదేగా. (నాక్కావాల్సిందీ అదే. విషయం తరువాత టపాల్లో వస్తుంది). అంత మాత్రాన అతని పనైపోయినట్లేనా?
కొంత కాలం గడిచింది. విమర్శల జడివానలో తడిసి ముద్దయ్యినందువల్ల పడిశం పట్టిందో, లేక నిజంగానే అలసి పోయాడో ఏమో కానీ FedEx కొంచం డీలా పడ్డాడు. పైకి కాదు. దాంతో ఫ్రెంచ్ లో ఆటను ఆడాడు అదీ పెద్ద తేడాతో. మేత గాళ్ళకి ఇక టైము వచ్చింది. ఫెదరర్ శకం ముగిసినట్టేనా? అని ఊహాగానాలు మొదలెట్టారు. అందరి గొంతులూ బాగోవుగా! అందుకే పాటలు అంత హిట్ కాలేదు. అయినా వాళ్లు పాడిందే పాత్రా... అన్న చందాన రెచ్చి పోతూనే ఉన్నారు. వింబుల్డన్ లో ఓడగానే ఇక బహిరంగంగానే కచ్చేరీలు మొదలెట్టారు. దుబాయి స్టేజ్ షోలూ వగైరా వగైరాలూ.
వింబుల్డన్ సామెత: చాంపియన్లు నడుస్తుంటే విమర్శకులు మొరిగినట్టు.
ఒలింపిక్స్ లో పేస్ ని ఓడించి డబుల్స్ గెలవడమే కాదు. కావాలంటే ఏదయినా నేను చేయగలనని తనకు తానూ నిరూపించుకున్నాడు FedEx . చామ్పియన్లకి ఎవరికో నిరూపించుకునే పని ఉండదు. కేవలం తమకు మాత్రమె బాధ్యులు. ఈ విషయాన్ని సాంప్రాస్ బాగా చెప్పాడు. ఆ నమ్మకంతోనే యూఎస్ ఓపెన్ లో రెచ్చి పోయి ఆడాడు. ఆ కసి గురించి Olympic Tennis - 2 లో చెపుతాను. గెలిచేవాడే మనిషి ఇక్కడికి పూర్తయింది. నా ఈ టైటిల్ గురించి ప్రశ్నించిన రొమాంటిక్ కామెడీ హీరోయిన్ గారికి టైటిల్ ఎందుకు పెట్టానో అర్ధం అయి ఉంటుంది.
మన పంథా: Winning is a fashion. Victory is my passion.
కొస మెరుపు: నాకు స్టిచ్చి ఇన్స్పిరేషన్ తో మొదటి రాంకు వచ్చింది. ఆ మర్నాడే కుమారి పిన్ని నాకు ఆడ పిల్ల వేషం వేసి ఫోటో తీయించింది. చూశారా విధి ఎంత బలీయ మైనదో!
Next post is 'Champions are colorful'.
'గన్'గూలి : ది లాస్ట్ ఎయిమ్.
మొత్తానికీ అందరూ కలిసి గంగూలి ని దించేశారు. The pride of India has hung up his boots.
భారత కెప్టెన్ గా గుబాళించిన సౌరభం తన సువాసనలని మన కందరికీ వదిలేసి తను మాత్రం అంతర్జాతీయ యవనిక మీద నుంచీ తొలగి పోతున్నాడు. Pure and stylish తరహా క్రికెట్ ని ఇష్టపడే వాళ్ళకి ఇప్పుడు ఆ భాగ్యం లేకుండా చేసి, 'దాదా'పుగా గెంతెయబదకుండానే గౌరవం గా తప్పుకుంటున్నాడు.
సౌరవ్ గంగూలీ గురించి నేను వ్రాయాలని అనుకున్నాను. కానీ ఇలా అని మాత్రం అనుకోలేదు. సరే! మనమందరం ఆ కలకత్తా రాకుమారునికి దసరా శుభాకాంక్షలతో వీడుకోలు చెబుదాం. ఆస్సీస్ సీరీస్ లో గంగూలీ విజయవిహారం చేయాలని అందరం కోరుకుందాం. అతని శిష్యుడు సెహ్వాగ్ అన్నట్టుగా కనీసం 3-1 తేడాతో మన వాళ్లు గెల్చి 'గన్'గూలి కి విజయానందం తో వీడుకోలు చెప్పాలని... మన విజయ సారధి... సగర్వంగా తన కేరీయర్ ని ముగించాలి అని కోరుకుంటూ.
మీకు కూడా దుర్గాష్టమి శుభాకాంక్షలు.
భారత కెప్టెన్ గా గుబాళించిన సౌరభం తన సువాసనలని మన కందరికీ వదిలేసి తను మాత్రం అంతర్జాతీయ యవనిక మీద నుంచీ తొలగి పోతున్నాడు. Pure and stylish తరహా క్రికెట్ ని ఇష్టపడే వాళ్ళకి ఇప్పుడు ఆ భాగ్యం లేకుండా చేసి, 'దాదా'పుగా గెంతెయబదకుండానే గౌరవం గా తప్పుకుంటున్నాడు.
సౌరవ్ గంగూలీ గురించి నేను వ్రాయాలని అనుకున్నాను. కానీ ఇలా అని మాత్రం అనుకోలేదు. సరే! మనమందరం ఆ కలకత్తా రాకుమారునికి దసరా శుభాకాంక్షలతో వీడుకోలు చెబుదాం. ఆస్సీస్ సీరీస్ లో గంగూలీ విజయవిహారం చేయాలని అందరం కోరుకుందాం. అతని శిష్యుడు సెహ్వాగ్ అన్నట్టుగా కనీసం 3-1 తేడాతో మన వాళ్లు గెల్చి 'గన్'గూలి కి విజయానందం తో వీడుకోలు చెప్పాలని... మన విజయ సారధి... సగర్వంగా తన కేరీయర్ ని ముగించాలి అని కోరుకుంటూ.
మీకు కూడా దుర్గాష్టమి శుభాకాంక్షలు.
తొలి వందనం అమ్మకే.
అమ్మకి నేను సెల్ఫోను కొనిచ్చాను. స్టేట్మెంట్ లో ఏదో లోపం ఉంది కదూ! "అమ్మ నన్ను తనకు సెల్ఫోను కొననిచ్చింది." ఇప్పుడు బాగుంది.
"పదిమంది ఉపాధ్యాయులుకంటే, ఒక ఆచార్యుడు (గురువు) గొప్పవాడు. వందమంది గురువులకంటే ఒక తండ్రి గొప్పవాడు. వేయి మంది తండృల కంటే ఒక తల్లి గౌరవనీయురాలు." ఓహ్! ఎంత బాగుంది చెప్పుకునేందుకు. అసలు అమ్మ గొప్పతనాన్ని చెప్పటానికి వేరొకరితో పోల్చాలా? అమ్మ కి పోలికా? అసలు అమ్మంటే? అవును అమ్మంటే?
నిజం! నాకేమీ తెలీదు. అందుకే నేను ఏమీ చెప్పలేక మౌనంగా ఉన్నాను. చెప్పలేక బాధగా ఉన్నాను. బాధతో కళ్లు మూసుకున్నాను. నాకప్పుడు భారంగా శ్వాస పీల్చటం తెలుస్తోంది. ఆ ఊపిరినే గమనించాను. మరికొంచెం సేపు. ఇంకొంచంసేపు. అప్పుడు అమ్మ నాకు కనిపించింది. అప్పుడు నాకు అర్ధమైంది. అమ్మంటే నా ఊపిరి. నా ప్రాణం. నా జీవనం. నా జీవనాధారం. నా శ్వాసని వేరెవరైనా నా కోసం పీల్చగలరా? నా శ్వాసకి నేను ఎవరితోనైనా పోలిక చెప్పగలనా? అంతే. అమ్మ కూడా అంతే. అమ్మకి పోలిక చెప్పటం మన ఫూలిష్నెస్స్.
నవమాసాలూ మోసి, కని పెంచి, ఎంత మంది చెప్పలేదీ కబుర్లు? ఇక చాలు. ఆపుదాం. కని పెంచటం కాదు. ఆ రెండే కాదు. ఇంకా చాలా! అమ్మంటే మనము తీసుకునే ఆహారం. మనం నివసించే ప్రకృతి. చూశారా? ఇప్పుడే అమ్మంటే తెలుసు కున్నాను అనుకున్నాను. కానీ ఏమీ తెలీదు. ఏదేదో చెప్పేస్తున్నాను. అమ్మని పొగుడుదాం అనుకుంటే నేను భావుకుడిని కాదు. అమ్మ గురించి కవిత్వం చెపుదాం అనుకుంటే నేను కవినీ కాదు. మరి నువ్వెవరివి అంటారా? అద్గదీ... ఇప్పుడు దొరికింది.
నేను.
C/o amma.
మనిషి.
C/o అమ్మ.
అసలు సృష్టికే మూలకారణం అమ్మ. అందుకే అమ్మ నా ఊపిరి. నీ ఊపిరి. మనందరి ఊపిరి.
దేవుడు అందరి దగ్గరా ఉండలేక అమ్మని సృష్టించాడంటారు. నాకు మళ్ళీ అర్ధం కాలేదు. అసలు దేవుడంటే సర్వ శక్తిమంతుడు అంటారు కదా? మరి ఆయన అందరి వద్దా ఉండలేడా? ఆ ఆలోచనే ఫూలిష్నెస్స్. మరి అమ్మ ఎందుకు? ఆలోచించాల్సిన ప్రశ్నే!
నాకిప్పుడు భయం వేస్తోంది. మళ్ళీ కళ్లు మూసుకున్నాను. కరంట్ పోయింది. భయంకరమైన చీకటి. ఏంచేయాలో తోచలేదు. ఏమిచేయాలి? చీకటిని తొలగించాలంటే వెలుతురు కావాలి. మరి ఆ వెలుగెవరు? ఆ వెలుగు అమ్మే!
ఎందుకంటే నీ బ్రతుకుని నిర్దేశించేది అమ్మే!
ముందొక మాట చెప్పాలని ఉంది.
రాముడు అడవికి వెళుతున్నాడు. సీతమ్మనీ తనతో తీసుకుని వెళుతున్నాడు. లక్ష్మణ స్వామీ బయలు దేరాడు. సుమిత్రాదేవి ఏమి చెప్పిందో తెలుసా?
"रामं दशरथं विद्धि
माम विद्धि जनकात्मजा
अयोध्याम अटवीम विद्धि
गाच्छ तातयथा सुखं"
రామం దశరథం విద్ధి
మాం విద్ధి జనకాత్మజా!
అయోధ్యాం ఆటవీం విద్ధి
గచ్ఛ తాత యథా సుఖం.
అంటే...
"నాయనా! రాముణ్ణి దశరథుని వలె భావించు. సీతమ్మని నన్ను వలె భావించు. ఆటవిని అయోధ్య వలె భావించు. ఇక్కడి వలెనె సుఖంగా ఉండు."
నాయనా! నువ్వు వెళ్లొద్దు, అనలేదు. నాయనా నీవు లేనిదే నేను ఉండలేను, అనలేదు. కొడుకు గురించి అధైర్య పడలేదు. రాముని గూర్చి అపోహ పడలేదు. అడవిలో నా బిడ్డ ఎలా బ్రతుక గలదు? అనే భయమే లేదు. లక్ష్మణ స్వామి మీద అంత నమ్మకం. తమ్ముడిని తనతో సమానంగా చూసుకుంటాడని రాముని మీద అంత నమ్మకం. అంత ధైర్యం కలది కాబట్టే సుమిత్రాదేవి అంత గొప్ప అమ్మ.
కైక లా అసూయ లేదు. కౌసల్య లా ఆవేశం లేదు. చేయాల్సిన పని మీద దృష్టి అంతే! She lead Lakshmana swami from the front with those cool words.
ఈ మాటలని వ్రాయ గలిగినందుకు వాల్మీకి ఎంత అదృష్టవంతుడు?
ఒక్క మాటలో తన బిడ్డకి లక్ష్య నిర్దేశం చేసింది. ఎలాంటి పరిస్థితులు ఎదురైనా ఎలా ఆలోచించగాలగాలో చెప్పింది. "నాయనా! అతవినే అయోధ్య అనుకో. ఆహాహా! అంటే? నువ్వు ఎక్కడ ఉంటే అదే నీ ఊరు. అదే నీ ఇల్లు. నిన్ను నడిపించే అన్నే నీకు పితృ సమానుడు. అన్నా భార్యే నీకు తల్లి లాంటిది. అంటే? అడవి దాటారు. జనపదాల్లోకి వెళ్ళారు. అప్పుడు ఆ జనపస్డమే నీకు ఇల్లు. దాటారు. నగరానికి వెళ్ళారు. అదే నీ ఇల్లు. ఎక్కడికైనా వెళ్ళు. ఆ ప్రదేశం నీదే! ఎందుకు? ఎక్కడికి వెళ్ళినా అమ్మ ఉంటుంది కనుక. ఎలా? అమ్మంటే నీ ఊపిరే కదా! నీ ఊపిరి ఎక్కడ ఉంటే అక్కడ అమ్మ ఉన్నట్లే! ఎలా? ఈ శ్వాసని నీకు ఇచ్చింది అమ్మే కదా!"
ఎంత బాగా చెప్పింది? వసుధైక కుటుంబం.
అంతేనా?
అమ్మ చేతి ముద్ద కమ్మన అంటారు. ఛా! నిజమా?
ఒకటి మాత్రం నాకు తెలుసు. మనం తినే ఆహారాన్ని తయారు చేసేటప్పుడు మన ఆలోచనలు ఎలా ఉంటాయో వాటి ప్రభావం ఆ ఆహారం మీద ఉంటుంది. అందుకే ఎక్కడ పడితే అక్కడ, ఎవరు పడితే వారు వండింది తినకూదదంటారు. అలాగే నా మాటేంటంటే, తినే వారి ఆలోచనలు కలిపే వారి చేతి ద్వారా ఆహారం లో ప్రవేసిస్తాయి. మనం తినేటప్పుడు అందుకే అన్నం మీదే దృష్టి పెట్టాలి. కానీ మనం ఆ పని చేయలేం. అదే అమ్మ మనకి కలిపి పెడుతుంటే? అమ్మంటే నీ శ్వాసే! అమ్మ దృష్టి నీ మీదే! బిడ్డ ఆకలి మీదే! అంటే తనలో అప్పుడు ప్రేమ ప్రొంగి ప్రవహిస్తుంటుంది. ఆ ప్రేమ తన చేతుల మీదుగా నీ ఆహారం లోనికి వెళుతుంది. ఆ ప్రేమే నీలో కలిసి పోతుంది. ఆ ప్రేమే నీ రక్తంలో కలసి పోతుంది. ఆ ప్రేమే నువ్వు అవుతుంది. నీ లో నుంచీ ప్రవహిస్తుంది. నీ ప్రేమ అందరినీ చేరుతుంది. ప్రపంచాన్నే ప్రేమ ముంచెత్తుతుంది. అప్పుడు అందరూ నీకు నీ లాగే కనిపిస్తారు. నిన్ను నీవు ద్వేషించ లేవు. అంతటికీ కారణం... 'అమ్మ చేతి ముద్ద'.
ఇప్పుడు చెప్పండి! అమ్మ చేతి ముద్ద కమ్మన అంటూ అమ్మ ప్రేమకు ఒక రుచిని అంటగట్టగలమా? అమ్మ ప్రేమకీ అమ్మతనానికీ ఒక పరిధి నిర్ణయించగలమా?
అమ్మ ప్రేమకి ఒక పరిధి లేనట్టే అమ్మ గురించి చెప్పుకునేందుకు అంతం లేదు. అందుకే మళ్ళీ కలుద్దాం.
అమ్మ కరుణ కలిగింది. క అంటే బ్రహ్మ. రుణ = ఋణం. కలిగింది. బ్రహ్మ ఋణం కలిగింది. అంటే? బ్రహ్మే అమ్మకు రుణ పడి ఉన్నాడు. అమ్మని చేసిన బ్రహ్మే అమ్మకి రుణ పడి ఉన్నాడు.
గీతాచార్య.
"పదిమంది ఉపాధ్యాయులుకంటే, ఒక ఆచార్యుడు (గురువు) గొప్పవాడు. వందమంది గురువులకంటే ఒక తండ్రి గొప్పవాడు. వేయి మంది తండృల కంటే ఒక తల్లి గౌరవనీయురాలు." ఓహ్! ఎంత బాగుంది చెప్పుకునేందుకు. అసలు అమ్మ గొప్పతనాన్ని చెప్పటానికి వేరొకరితో పోల్చాలా? అమ్మ కి పోలికా? అసలు అమ్మంటే? అవును అమ్మంటే?
నిజం! నాకేమీ తెలీదు. అందుకే నేను ఏమీ చెప్పలేక మౌనంగా ఉన్నాను. చెప్పలేక బాధగా ఉన్నాను. బాధతో కళ్లు మూసుకున్నాను. నాకప్పుడు భారంగా శ్వాస పీల్చటం తెలుస్తోంది. ఆ ఊపిరినే గమనించాను. మరికొంచెం సేపు. ఇంకొంచంసేపు. అప్పుడు అమ్మ నాకు కనిపించింది. అప్పుడు నాకు అర్ధమైంది. అమ్మంటే నా ఊపిరి. నా ప్రాణం. నా జీవనం. నా జీవనాధారం. నా శ్వాసని వేరెవరైనా నా కోసం పీల్చగలరా? నా శ్వాసకి నేను ఎవరితోనైనా పోలిక చెప్పగలనా? అంతే. అమ్మ కూడా అంతే. అమ్మకి పోలిక చెప్పటం మన ఫూలిష్నెస్స్.
నవమాసాలూ మోసి, కని పెంచి, ఎంత మంది చెప్పలేదీ కబుర్లు? ఇక చాలు. ఆపుదాం. కని పెంచటం కాదు. ఆ రెండే కాదు. ఇంకా చాలా! అమ్మంటే మనము తీసుకునే ఆహారం. మనం నివసించే ప్రకృతి. చూశారా? ఇప్పుడే అమ్మంటే తెలుసు కున్నాను అనుకున్నాను. కానీ ఏమీ తెలీదు. ఏదేదో చెప్పేస్తున్నాను. అమ్మని పొగుడుదాం అనుకుంటే నేను భావుకుడిని కాదు. అమ్మ గురించి కవిత్వం చెపుదాం అనుకుంటే నేను కవినీ కాదు. మరి నువ్వెవరివి అంటారా? అద్గదీ... ఇప్పుడు దొరికింది.
నేను.
C/o amma.
మనిషి.
C/o అమ్మ.
అసలు సృష్టికే మూలకారణం అమ్మ. అందుకే అమ్మ నా ఊపిరి. నీ ఊపిరి. మనందరి ఊపిరి.
దేవుడు అందరి దగ్గరా ఉండలేక అమ్మని సృష్టించాడంటారు. నాకు మళ్ళీ అర్ధం కాలేదు. అసలు దేవుడంటే సర్వ శక్తిమంతుడు అంటారు కదా? మరి ఆయన అందరి వద్దా ఉండలేడా? ఆ ఆలోచనే ఫూలిష్నెస్స్. మరి అమ్మ ఎందుకు? ఆలోచించాల్సిన ప్రశ్నే!
నాకిప్పుడు భయం వేస్తోంది. మళ్ళీ కళ్లు మూసుకున్నాను. కరంట్ పోయింది. భయంకరమైన చీకటి. ఏంచేయాలో తోచలేదు. ఏమిచేయాలి? చీకటిని తొలగించాలంటే వెలుతురు కావాలి. మరి ఆ వెలుగెవరు? ఆ వెలుగు అమ్మే!
ఎందుకంటే నీ బ్రతుకుని నిర్దేశించేది అమ్మే!
ముందొక మాట చెప్పాలని ఉంది.
రాముడు అడవికి వెళుతున్నాడు. సీతమ్మనీ తనతో తీసుకుని వెళుతున్నాడు. లక్ష్మణ స్వామీ బయలు దేరాడు. సుమిత్రాదేవి ఏమి చెప్పిందో తెలుసా?
"रामं दशरथं विद्धि
माम विद्धि जनकात्मजा
अयोध्याम अटवीम विद्धि
गाच्छ तातयथा सुखं"
రామం దశరథం విద్ధి
మాం విద్ధి జనకాత్మజా!
అయోధ్యాం ఆటవీం విద్ధి
గచ్ఛ తాత యథా సుఖం.
అంటే...
"నాయనా! రాముణ్ణి దశరథుని వలె భావించు. సీతమ్మని నన్ను వలె భావించు. ఆటవిని అయోధ్య వలె భావించు. ఇక్కడి వలెనె సుఖంగా ఉండు."
నాయనా! నువ్వు వెళ్లొద్దు, అనలేదు. నాయనా నీవు లేనిదే నేను ఉండలేను, అనలేదు. కొడుకు గురించి అధైర్య పడలేదు. రాముని గూర్చి అపోహ పడలేదు. అడవిలో నా బిడ్డ ఎలా బ్రతుక గలదు? అనే భయమే లేదు. లక్ష్మణ స్వామి మీద అంత నమ్మకం. తమ్ముడిని తనతో సమానంగా చూసుకుంటాడని రాముని మీద అంత నమ్మకం. అంత ధైర్యం కలది కాబట్టే సుమిత్రాదేవి అంత గొప్ప అమ్మ.
కైక లా అసూయ లేదు. కౌసల్య లా ఆవేశం లేదు. చేయాల్సిన పని మీద దృష్టి అంతే! She lead Lakshmana swami from the front with those cool words.
ఈ మాటలని వ్రాయ గలిగినందుకు వాల్మీకి ఎంత అదృష్టవంతుడు?
ఒక్క మాటలో తన బిడ్డకి లక్ష్య నిర్దేశం చేసింది. ఎలాంటి పరిస్థితులు ఎదురైనా ఎలా ఆలోచించగాలగాలో చెప్పింది. "నాయనా! అతవినే అయోధ్య అనుకో. ఆహాహా! అంటే? నువ్వు ఎక్కడ ఉంటే అదే నీ ఊరు. అదే నీ ఇల్లు. నిన్ను నడిపించే అన్నే నీకు పితృ సమానుడు. అన్నా భార్యే నీకు తల్లి లాంటిది. అంటే? అడవి దాటారు. జనపదాల్లోకి వెళ్ళారు. అప్పుడు ఆ జనపస్డమే నీకు ఇల్లు. దాటారు. నగరానికి వెళ్ళారు. అదే నీ ఇల్లు. ఎక్కడికైనా వెళ్ళు. ఆ ప్రదేశం నీదే! ఎందుకు? ఎక్కడికి వెళ్ళినా అమ్మ ఉంటుంది కనుక. ఎలా? అమ్మంటే నీ ఊపిరే కదా! నీ ఊపిరి ఎక్కడ ఉంటే అక్కడ అమ్మ ఉన్నట్లే! ఎలా? ఈ శ్వాసని నీకు ఇచ్చింది అమ్మే కదా!"
ఎంత బాగా చెప్పింది? వసుధైక కుటుంబం.
అంతేనా?
అమ్మ చేతి ముద్ద కమ్మన అంటారు. ఛా! నిజమా?
ఒకటి మాత్రం నాకు తెలుసు. మనం తినే ఆహారాన్ని తయారు చేసేటప్పుడు మన ఆలోచనలు ఎలా ఉంటాయో వాటి ప్రభావం ఆ ఆహారం మీద ఉంటుంది. అందుకే ఎక్కడ పడితే అక్కడ, ఎవరు పడితే వారు వండింది తినకూదదంటారు. అలాగే నా మాటేంటంటే, తినే వారి ఆలోచనలు కలిపే వారి చేతి ద్వారా ఆహారం లో ప్రవేసిస్తాయి. మనం తినేటప్పుడు అందుకే అన్నం మీదే దృష్టి పెట్టాలి. కానీ మనం ఆ పని చేయలేం. అదే అమ్మ మనకి కలిపి పెడుతుంటే? అమ్మంటే నీ శ్వాసే! అమ్మ దృష్టి నీ మీదే! బిడ్డ ఆకలి మీదే! అంటే తనలో అప్పుడు ప్రేమ ప్రొంగి ప్రవహిస్తుంటుంది. ఆ ప్రేమ తన చేతుల మీదుగా నీ ఆహారం లోనికి వెళుతుంది. ఆ ప్రేమే నీలో కలిసి పోతుంది. ఆ ప్రేమే నీ రక్తంలో కలసి పోతుంది. ఆ ప్రేమే నువ్వు అవుతుంది. నీ లో నుంచీ ప్రవహిస్తుంది. నీ ప్రేమ అందరినీ చేరుతుంది. ప్రపంచాన్నే ప్రేమ ముంచెత్తుతుంది. అప్పుడు అందరూ నీకు నీ లాగే కనిపిస్తారు. నిన్ను నీవు ద్వేషించ లేవు. అంతటికీ కారణం... 'అమ్మ చేతి ముద్ద'.
ఇప్పుడు చెప్పండి! అమ్మ చేతి ముద్ద కమ్మన అంటూ అమ్మ ప్రేమకు ఒక రుచిని అంటగట్టగలమా? అమ్మ ప్రేమకీ అమ్మతనానికీ ఒక పరిధి నిర్ణయించగలమా?
అమ్మ ప్రేమకి ఒక పరిధి లేనట్టే అమ్మ గురించి చెప్పుకునేందుకు అంతం లేదు. అందుకే మళ్ళీ కలుద్దాం.
అమ్మ కరుణ కలిగింది. క అంటే బ్రహ్మ. రుణ = ఋణం. కలిగింది. బ్రహ్మ ఋణం కలిగింది. అంటే? బ్రహ్మే అమ్మకు రుణ పడి ఉన్నాడు. అమ్మని చేసిన బ్రహ్మే అమ్మకి రుణ పడి ఉన్నాడు.
గీతాచార్య.
శిఖరం
OLYMPIC TENNIS
"Be formless... shapeless, like water. If you put water into a cup, it becomes the cup. You put water into a bottle; it becomes the bottle. You put it into a teapot; it becomes the teapot. Water can flow, and it can crash. Be water, my friend..." ----- Bruce Lee.
ఒలింపిక్స్ లో చైనా తన సత్తా చాటింది. ఎట్టకేలకు తను కోరుకున్న శిఖరాన్ని అధిరోహించింది. అమెరికాని పడగొట్టి, తన ప్రతాపాన్ని ప్రపంచానికి రుచి చూపించింది. చిత్రం అమెరికా పతకాలూ స్వర్ణాలూ గతంలోకన్నా ఏమీ తగ్గలేదు. మనిషి పర్వతాన్ని అధిరోహిస్తాడు కానీ పర్వతం సైజుని తగ్గించలేడుగా...
ఒక విజేతగా నా "వింబుల్డన్ విలేజ్" లో టెన్నిస్ కన్నా ముందు తన గురించి చెప్పించుకుంది. చిత్రమెంతో తెలుసా! చైనా లో మన 'సై'నా తన పట్టుదలని చూపి క్వార్టర్స్ దాకా వెళ్ళింది.
హిమాలయ శిఖరం ఉంది. ఉపయోగం? దాన్ని ఎక్కిన మనిషి ఉన్నాడు. మరి?
శిఖరాలూ, సముద్రాలూ, నక్షత్రాలూ, ఆకాశాలూ, సింహాలూ చాలా ఉంటాయి. అయితే వాటిలో గొప్పతనం ఏదీ లేదు. హిమాలయాల్ని జయించిన మనిషి గొప్ప. టెన్జింగ్ నార్గే, Edmund Hillary EVEREST ఎక్కిన మొనగాళ్ళు.
సముద్రం సవాల్ విసిరితే మనిషి ఓడని తయారు చేశాడు. నక్షత్రాలకే Limit పెట్టాడు మానవుడు (Chandrasekhar Limit). ఆకాశం అంచుల్లో విహరిస్తూ అద్దానిని లొంగదీయాలనే ప్రయత్నం చేసే మనిషికి ఒక పర్వతం, పేరు Alps* అట. సవాల్ విసిరింది. పచ్చిక బయళ్ళలో తనకు తిరుగు లేదని. కానీ Alps ఉండటం గొప్ప కాదు. దాన్నెక్కే Bull* ఉండటం...
అదే జరింగింది మొన్నటి వింబుల్డన్లో. Federer ని జయించిన Nadal మానవ సామర్ధ్యానికి Limit లేదని చాటాడు.
వింబుల్డన్ సామెత: "మానవుడే మహనీయుడు."
వింబుల్డన్ లో Federer ని ఓడించిన Nadal ఒలింపిక్స్ లోనూ తన ప్రతాపాన్ని చూపెట్టాడు. సింగిల్స్ లో స్వర్ణం గెలవటం కాదు. సగర్వంగా తానే ప్రస్తుత టెన్నిస్ లోకంలో Number One అని చెప్పలేదు. చూపెట్టాడు.
ఆహా! Bull Alps ఎక్కింది. మరి Alps మాత్రం తక్కువా... తనని గెలిచిన Bull కి తన సౌందర్యాన్ని, తన చుట్టూ ఉన్నా అందాలనీ చూపించి, సంతృప్తిగా నవ్వుకుంది. ఎందుకో తెలుసా! Federer తన సామర్ధ్యానికి పరీక్ష పెట్టిన ఆ Bull ని ఆహ్వానించినా ఎప్పటికైనా అది దిగి పోవాల్సిందే అని తెలుసు కాబట్టే మౌనం గా చిరునవ్వు చిందిస్తూ ఉండిపోయాడు.
Bull కి దిగకా తప్పలేదూ, Alps తన అందాలని మరింత పెంచుకుని ఆ మనిషికి ఆనందం ఇవ్వకా పోలేదు.
Federer, the greatest of the Twenty-first century Tennis players, is not finished yet. If he was deprived of the Singles gold, He showed he can win the Doubles gold.
వింబుల్డన్ సామెత: "విజేత చేజారిన అవకాశాలని తలుస్తూ కృంగి పోడు. లేని అవకాశాలని సృష్టించుకుంటాడు."
Roger Federer - His Royal Highness - in the words of Nirmal Sekhar, is still a force to reckon with.
తక్కువ అంచనా వేయరాదు. "ఎర్ర డ్రెస్ లో సెరెనా" అంటూ నేను వ్రాసిన టపాలో ఈ సారి US Open విజేత ఎవరన్న పరోక్ష ప్రశ్నకి వచ్చిన సమాధానాలు మొత్తం ఏడు. నాతో కలిపి. పూర్ణిమ గారు, ప్రియ గారు - Federer గెలుస్తాడనీ, నేనూ, ధనరాజ్, సృజన గార్లూ కలిపి చెప్పింది Nadal. KRK, వైష్ణవి గార్లు చెప్పింది Novak Djokovic.
And finally the winner is FedEX.
చివరగా... "Alps ని Bull ఎక్కితే, బుల్ కి Alps తన అందాలని చూపెట్టింది."
(సశేషం)
Note: చెప్పాల్సింది చాలానే ఉంది. మనసు మనసులో లేదిప్పుడు. విజేతల గురించి తలిస్తే కొంచం హుషారోస్తుందని బ్లాగాను. అసలు నేను షెడ్యూల్ చేసుకుంది సెప్టెంబర్ ఇరవై తొమ్మిదికి. వ్రాసినంత వరకూ బాగానే వచ్చింది. ఇక చెడ కొట్టకూడదని రాయటానికి ఉన్నా ఆపేశాను.
The next post is "గెలిచేవాడే మనిషి - 2"
మన పంథా: సాహసమే నా ఊపిరి.
* Adopted from the post written by Purnima garu.
The link is
http://oohalanni-oosulai.blogspot.com/2008/07/alps-vs-bull.html
"Be formless... shapeless, like water. If you put water into a cup, it becomes the cup. You put water into a bottle; it becomes the bottle. You put it into a teapot; it becomes the teapot. Water can flow, and it can crash. Be water, my friend..." ----- Bruce Lee.
ఒలింపిక్స్ లో చైనా తన సత్తా చాటింది. ఎట్టకేలకు తను కోరుకున్న శిఖరాన్ని అధిరోహించింది. అమెరికాని పడగొట్టి, తన ప్రతాపాన్ని ప్రపంచానికి రుచి చూపించింది. చిత్రం అమెరికా పతకాలూ స్వర్ణాలూ గతంలోకన్నా ఏమీ తగ్గలేదు. మనిషి పర్వతాన్ని అధిరోహిస్తాడు కానీ పర్వతం సైజుని తగ్గించలేడుగా...
ఒక విజేతగా నా "వింబుల్డన్ విలేజ్" లో టెన్నిస్ కన్నా ముందు తన గురించి చెప్పించుకుంది. చిత్రమెంతో తెలుసా! చైనా లో మన 'సై'నా తన పట్టుదలని చూపి క్వార్టర్స్ దాకా వెళ్ళింది.
హిమాలయ శిఖరం ఉంది. ఉపయోగం? దాన్ని ఎక్కిన మనిషి ఉన్నాడు. మరి?
శిఖరాలూ, సముద్రాలూ, నక్షత్రాలూ, ఆకాశాలూ, సింహాలూ చాలా ఉంటాయి. అయితే వాటిలో గొప్పతనం ఏదీ లేదు. హిమాలయాల్ని జయించిన మనిషి గొప్ప. టెన్జింగ్ నార్గే, Edmund Hillary EVEREST ఎక్కిన మొనగాళ్ళు.
సముద్రం సవాల్ విసిరితే మనిషి ఓడని తయారు చేశాడు. నక్షత్రాలకే Limit పెట్టాడు మానవుడు (Chandrasekhar Limit). ఆకాశం అంచుల్లో విహరిస్తూ అద్దానిని లొంగదీయాలనే ప్రయత్నం చేసే మనిషికి ఒక పర్వతం, పేరు Alps* అట. సవాల్ విసిరింది. పచ్చిక బయళ్ళలో తనకు తిరుగు లేదని. కానీ Alps ఉండటం గొప్ప కాదు. దాన్నెక్కే Bull* ఉండటం...
అదే జరింగింది మొన్నటి వింబుల్డన్లో. Federer ని జయించిన Nadal మానవ సామర్ధ్యానికి Limit లేదని చాటాడు.
వింబుల్డన్ సామెత: "మానవుడే మహనీయుడు."
వింబుల్డన్ లో Federer ని ఓడించిన Nadal ఒలింపిక్స్ లోనూ తన ప్రతాపాన్ని చూపెట్టాడు. సింగిల్స్ లో స్వర్ణం గెలవటం కాదు. సగర్వంగా తానే ప్రస్తుత టెన్నిస్ లోకంలో Number One అని చెప్పలేదు. చూపెట్టాడు.
ఆహా! Bull Alps ఎక్కింది. మరి Alps మాత్రం తక్కువా... తనని గెలిచిన Bull కి తన సౌందర్యాన్ని, తన చుట్టూ ఉన్నా అందాలనీ చూపించి, సంతృప్తిగా నవ్వుకుంది. ఎందుకో తెలుసా! Federer తన సామర్ధ్యానికి పరీక్ష పెట్టిన ఆ Bull ని ఆహ్వానించినా ఎప్పటికైనా అది దిగి పోవాల్సిందే అని తెలుసు కాబట్టే మౌనం గా చిరునవ్వు చిందిస్తూ ఉండిపోయాడు.
Bull కి దిగకా తప్పలేదూ, Alps తన అందాలని మరింత పెంచుకుని ఆ మనిషికి ఆనందం ఇవ్వకా పోలేదు.
Federer, the greatest of the Twenty-first century Tennis players, is not finished yet. If he was deprived of the Singles gold, He showed he can win the Doubles gold.
వింబుల్డన్ సామెత: "విజేత చేజారిన అవకాశాలని తలుస్తూ కృంగి పోడు. లేని అవకాశాలని సృష్టించుకుంటాడు."
Roger Federer - His Royal Highness - in the words of Nirmal Sekhar, is still a force to reckon with.
తక్కువ అంచనా వేయరాదు. "ఎర్ర డ్రెస్ లో సెరెనా" అంటూ నేను వ్రాసిన టపాలో ఈ సారి US Open విజేత ఎవరన్న పరోక్ష ప్రశ్నకి వచ్చిన సమాధానాలు మొత్తం ఏడు. నాతో కలిపి. పూర్ణిమ గారు, ప్రియ గారు - Federer గెలుస్తాడనీ, నేనూ, ధనరాజ్, సృజన గార్లూ కలిపి చెప్పింది Nadal. KRK, వైష్ణవి గార్లు చెప్పింది Novak Djokovic.
And finally the winner is FedEX.
చివరగా... "Alps ని Bull ఎక్కితే, బుల్ కి Alps తన అందాలని చూపెట్టింది."
(సశేషం)
Note: చెప్పాల్సింది చాలానే ఉంది. మనసు మనసులో లేదిప్పుడు. విజేతల గురించి తలిస్తే కొంచం హుషారోస్తుందని బ్లాగాను. అసలు నేను షెడ్యూల్ చేసుకుంది సెప్టెంబర్ ఇరవై తొమ్మిదికి. వ్రాసినంత వరకూ బాగానే వచ్చింది. ఇక చెడ కొట్టకూడదని రాయటానికి ఉన్నా ఆపేశాను.
The next post is "గెలిచేవాడే మనిషి - 2"
మన పంథా: సాహసమే నా ఊపిరి.
* Adopted from the post written by Purnima garu.
The link is
http://oohalanni-oosulai.blogspot.com/2008/07/alps-vs-bull.html
"నిఝంగా క్రికెట్టేనా??" కి స్పందన. : Complete post.
హమ్మయ్య. ఒలింపిక్స్ మత్తు దిగింది. మైకేల్ ఫెల్ప్స్ అష్ట స్వర్ణాల సంబరమూ దిగింది. నాదల్ కి ఒలింపిక్ స్వర్ణం వచ్చిన ఆనందమూ వదిలింది. విలియమ్స్ సిస్టర్స్ డబుల్స్ స్వర్ణం నెగ్గారనే సంతోషమూ తగ్గింది. భారత్ కి మూడొచ్చిందన్న ఖుషీ గాయబ్ అయింది. ఇహ ఎమోషన్స్ వదలటంతో ఈ టపాని హాయిగా మొదలెట్టాను.
ఈ ఉపోద్ఘాతం దేనికంటే... ఆ పైన వివరించిన ఆనందాలని అనుభవిస్తూ వ్రాస్తుంటే మన ఎమోషన్స్ డామినేట్ చేసి అసలు విషయాన్ని ప్రక్కద్రోవ పట్టిస్తాయి. అది నాకు ఇష్టం లేదు. వీలైనంత బ్యాలన్సుడ్ గా వ్రాయాలన్నదే నా అభిమతం.
సరే! విషయానికి వద్దాం. ఇంతకూ ముందు చెప్పిన మాటనే ఇక్కడా చెబుతున్నాను. "మనకి ఐదు వేళ్ళు ఉన్నాయి. వాటిలో కొన్ని పొడుగువి. కొన్ని పొట్టివి. కొన్ని లావుగా ఉన్నాయి. మరికొన్ని సన్న గా ఉన్నాయి. సన్న గా ఉన్న వేళ్ళు లావు వేళ్ళని, లావు వేళ్ళు సన్న వేళ్ళని శత్రువులుగా చూస్తే మన చేతి పరిస్తితి ఏమిటి? అలాగే లైం లైట్ లో లేని వాళ్లు ఉన్నవాళ్ళని తిట్టుకుంటే ఏమొస్తుంది?"
"సాక్షి" పత్రిక లో "డబుల్ ధమాకా" అని ప్రతి ఆదివారం ఇస్తుంటారు. అందులో ప్రముఖుల్ని కొనదరిని ఇద్దరిద్దరుగా Interview చేస్తుంటారు. అందులో ఒక సారి పుల్లెల గోపీచంద్, వీ వీ ఎస్ లక్ష్మణ్ ని Interview చేశారు. అందులో... గోపీచంద్ ని ఈ విషయమే అడిగితే ఎంత చక్కగా సమాధానం చెప్పాడో చూడండి.
ప్రశ్న: "క్రికెట్ కీ, క్రికేతర్లకీ ఇచ్చే ఆదరణ వేరే క్రీడలకీ, క్రీడాకారులకి ఇవ్వకపోవడం న్యాయమేనా?"
గోపీచంద్: "న్యాయంగా ఉండాల్సిన అవసరమే లేదు. ఒక్కో దేశం లో ఒక్కో స్పోర్ట్ ని ఎక్కువగా ఆదరిస్తారు. ఇండోనేషియాలో, మలేషియాలో బ్యాడ్మింటన్ నెంబర్ వన్ క్రీడ. ఇండియా లో కూడా అలానే ఉండాలని రూల్ లేదే. ప్రపంచం లో ఎక్కడైనా ఏ రెండు ఆటలూ, ఆటగాళ్ళూ సమానం కాదు. దానికో ఉదాహరణ చెబుతాను. నేనోసారి జర్మనీ వెళ్ళినప్పుడు రోయింగ్ లో 48 ప్రపంచ, మరియూ ఒలింపిక్ టైటిళ్ళు గెలిచిన 40 ఏళ్ల మహిళను కలిశాను. ఆమె అక్కడ కూడా పెద్దగా ఎవరికీ తెలియదు.మరి అదే దేశానికి చెందినా మైకేల్ షూమేకర్ ఎంత పాప్యులర్. అతని ఒక్క వారం సంపాదన ఆమె ఆజీవన సంపాదనకి సమానం. ఇద్దరికీ పోలికేక్కడ? నా దృష్టిలో పోలిక ఉండాల్సిన అవసరం కూడా లేదు. అందరూ నా లాగా అనుకోక పోవచ్చు. అలాంటి వారికి నేనొక్కటే చెబుతాను. 'బాగా కష్ట పదండి. మీ గేమ్ కి మంచి గుర్తింపు తీసుకు రండి. వాతన్నిటితో పాటూ మీ స్పోర్ట్ ని సరిగా మార్కెట్ చేసుకోండి,' అని. సానియా సక్సెస్ టెన్నిస్ కి పాప్యులారిటీ ని తీసుకుని రాలేదా? ఏ ఆటైనా అంతే. Others should also get their act together instead of cribbing."
దీనికి లింక్...
http://sakshi.com/Main/WeeklyDetails.aspx?Newsid=5787&categoryid=11&subcatid=25
ఏమంటారు?
ఇప్పుడు నేను చెప్పేది వినండి. ఒలింపిక్స్ వచ్చిందాకా మనకి బాక్సింగ్ గుర్తుకు రాదు. రెస్లింగ్ అసలే తెలీదు. (పిల్లలు WWE చూస్తారు. అది వేరే విషయం). ఒలింపిక్ క్వాలిఫైయింగ్ మ్యాచుల దాకా ఎవరికీ హాకీ పట్టదు. కానీ ఒలింపిక్స్ లో స్వర్ణం కావాలి. అదేమంటే క్రికెట్ మీద పడి ఏడుపు ఒకటి. 1983 దాకా క్రికెట్ అంతే ఎవరికీ ఇప్పటంత పిచ్చి లేదు. ఇంకో మాట చెప్పు అంటారా? సరే అంతగా పాప్యులర్ కాదు. కానీ ఒక్క విజయం ఆ ఆట గతినే మార్చేసింది. దాన్ని సరిగా మార్కెట్ చేసుకోగలిగారు.
ఇప్పుడు బింద్రా షూటింగ్ లో స్వర్ణం గెలిచాడుగా... మార్కెటింగ్ చేసుకో గలిగితే గతం కన్నా నయం గానే ఉంటుంది పరిస్తితి.
ఆయినా హాకీ హాకీ అంటుంటారు. అందులో ఏమి సాధించారు? అష్ట స్వర్ణాలంటారా? అది ancient history. కోపం వద్దు. 1975 తర్వాత తరం వాళ్ళకి హాకీలో ఘన విజయాలేమి తెలుసు? అదే క్రికెట్ అంతే... 1983 world cup, 1985 world series cup, madhyalo Sachin, Ganguly, Dravid, Kumble, ఇప్పటి Dhoni, అప్పట్లో Kapil, Srikanth, Gavaskar... ఎంత మంది superstar లని? మన టెన్నిస్ ని బ్రతికించింది Leander, Bhupathi లు కాదా? వ్యక్తులే ఆయా ఆటలని ముందుకు తీసుకుని వెళ్ళాలి. కపిల్ కొట్టిన 175 మన క్రికేర్ చరిత్రనే మార్చింది. మరి అంత రేంజ్ లో గ్లామర్ ఉన్న superstar లు ఇతర క్రీడలలో ఎవరొచ్చారు? Prakash Padukone తరువాత గోపీచంద్ వరకూ బ్యాడ్మింటన్ లో ఎవరు వచ్చారు? Dhanaraj Pillai, Mukesh Kumar కాకుండా వేరే హాకీ స్టార్ ల పేర్లు మూడు తడుముకోకుండా చెప్పండి? పాపం వాళ్లు మాత్రం ఎన్నాళ్ళని లాగ గలరు? 'అంగట్లో అన్నీ ఉన్నాయ్ హాకీ పెద్దేమో గిల్' అన్నట్టు ఉన్న పరిస్థితి.
Leander Paes లేకుంటే 1990 ల తరం వారికి భారత్ లో టెన్నిస్ గురించి ఆసక్తి ఉండేదేనా?
Note: ఇంతటితో వ్యాసం పూర్తి కాలేదు. అందుకే కొన్ని విషయాల్లో ప్లస్ లగురించే, కొన్ని విషయాల్లో మైనస్ ల గురించే ఎక్కువ చెప్పాను. పూర్తి వ్యాసం అయితేనే complete balanced nature వస్తుంది. త్వరలోనే మొత్తం పూర్తి చేస్తాను.
సత్యమేవ జయతే!
ఈ ఉపోద్ఘాతం దేనికంటే... ఆ పైన వివరించిన ఆనందాలని అనుభవిస్తూ వ్రాస్తుంటే మన ఎమోషన్స్ డామినేట్ చేసి అసలు విషయాన్ని ప్రక్కద్రోవ పట్టిస్తాయి. అది నాకు ఇష్టం లేదు. వీలైనంత బ్యాలన్సుడ్ గా వ్రాయాలన్నదే నా అభిమతం.
సరే! విషయానికి వద్దాం. ఇంతకూ ముందు చెప్పిన మాటనే ఇక్కడా చెబుతున్నాను. "మనకి ఐదు వేళ్ళు ఉన్నాయి. వాటిలో కొన్ని పొడుగువి. కొన్ని పొట్టివి. కొన్ని లావుగా ఉన్నాయి. మరికొన్ని సన్న గా ఉన్నాయి. సన్న గా ఉన్న వేళ్ళు లావు వేళ్ళని, లావు వేళ్ళు సన్న వేళ్ళని శత్రువులుగా చూస్తే మన చేతి పరిస్తితి ఏమిటి? అలాగే లైం లైట్ లో లేని వాళ్లు ఉన్నవాళ్ళని తిట్టుకుంటే ఏమొస్తుంది?"
"సాక్షి" పత్రిక లో "డబుల్ ధమాకా" అని ప్రతి ఆదివారం ఇస్తుంటారు. అందులో ప్రముఖుల్ని కొనదరిని ఇద్దరిద్దరుగా Interview చేస్తుంటారు. అందులో ఒక సారి పుల్లెల గోపీచంద్, వీ వీ ఎస్ లక్ష్మణ్ ని Interview చేశారు. అందులో... గోపీచంద్ ని ఈ విషయమే అడిగితే ఎంత చక్కగా సమాధానం చెప్పాడో చూడండి.
ప్రశ్న: "క్రికెట్ కీ, క్రికేతర్లకీ ఇచ్చే ఆదరణ వేరే క్రీడలకీ, క్రీడాకారులకి ఇవ్వకపోవడం న్యాయమేనా?"
గోపీచంద్: "న్యాయంగా ఉండాల్సిన అవసరమే లేదు. ఒక్కో దేశం లో ఒక్కో స్పోర్ట్ ని ఎక్కువగా ఆదరిస్తారు. ఇండోనేషియాలో, మలేషియాలో బ్యాడ్మింటన్ నెంబర్ వన్ క్రీడ. ఇండియా లో కూడా అలానే ఉండాలని రూల్ లేదే. ప్రపంచం లో ఎక్కడైనా ఏ రెండు ఆటలూ, ఆటగాళ్ళూ సమానం కాదు. దానికో ఉదాహరణ చెబుతాను. నేనోసారి జర్మనీ వెళ్ళినప్పుడు రోయింగ్ లో 48 ప్రపంచ, మరియూ ఒలింపిక్ టైటిళ్ళు గెలిచిన 40 ఏళ్ల మహిళను కలిశాను. ఆమె అక్కడ కూడా పెద్దగా ఎవరికీ తెలియదు.మరి అదే దేశానికి చెందినా మైకేల్ షూమేకర్ ఎంత పాప్యులర్. అతని ఒక్క వారం సంపాదన ఆమె ఆజీవన సంపాదనకి సమానం. ఇద్దరికీ పోలికేక్కడ? నా దృష్టిలో పోలిక ఉండాల్సిన అవసరం కూడా లేదు. అందరూ నా లాగా అనుకోక పోవచ్చు. అలాంటి వారికి నేనొక్కటే చెబుతాను. 'బాగా కష్ట పదండి. మీ గేమ్ కి మంచి గుర్తింపు తీసుకు రండి. వాతన్నిటితో పాటూ మీ స్పోర్ట్ ని సరిగా మార్కెట్ చేసుకోండి,' అని. సానియా సక్సెస్ టెన్నిస్ కి పాప్యులారిటీ ని తీసుకుని రాలేదా? ఏ ఆటైనా అంతే. Others should also get their act together instead of cribbing."
దీనికి లింక్...
http://sakshi.com/Main/WeeklyDetails.aspx?Newsid=5787&categoryid=11&subcatid=25
ఏమంటారు?
ఇప్పుడు నేను చెప్పేది వినండి. ఒలింపిక్స్ వచ్చిందాకా మనకి బాక్సింగ్ గుర్తుకు రాదు. రెస్లింగ్ అసలే తెలీదు. (పిల్లలు WWE చూస్తారు. అది వేరే విషయం). ఒలింపిక్ క్వాలిఫైయింగ్ మ్యాచుల దాకా ఎవరికీ హాకీ పట్టదు. కానీ ఒలింపిక్స్ లో స్వర్ణం కావాలి. అదేమంటే క్రికెట్ మీద పడి ఏడుపు ఒకటి. 1983 దాకా క్రికెట్ అంతే ఎవరికీ ఇప్పటంత పిచ్చి లేదు. ఇంకో మాట చెప్పు అంటారా? సరే అంతగా పాప్యులర్ కాదు. కానీ ఒక్క విజయం ఆ ఆట గతినే మార్చేసింది. దాన్ని సరిగా మార్కెట్ చేసుకోగలిగారు.
ఇప్పుడు బింద్రా షూటింగ్ లో స్వర్ణం గెలిచాడుగా... మార్కెటింగ్ చేసుకో గలిగితే గతం కన్నా నయం గానే ఉంటుంది పరిస్తితి.
ఆయినా హాకీ హాకీ అంటుంటారు. అందులో ఏమి సాధించారు? అష్ట స్వర్ణాలంటారా? అది ancient history. కోపం వద్దు. 1975 తర్వాత తరం వాళ్ళకి హాకీలో ఘన విజయాలేమి తెలుసు? అదే క్రికెట్ అంతే... 1983 world cup, 1985 world series cup, madhyalo Sachin, Ganguly, Dravid, Kumble, ఇప్పటి Dhoni, అప్పట్లో Kapil, Srikanth, Gavaskar... ఎంత మంది superstar లని? మన టెన్నిస్ ని బ్రతికించింది Leander, Bhupathi లు కాదా? వ్యక్తులే ఆయా ఆటలని ముందుకు తీసుకుని వెళ్ళాలి. కపిల్ కొట్టిన 175 మన క్రికేర్ చరిత్రనే మార్చింది. మరి అంత రేంజ్ లో గ్లామర్ ఉన్న superstar లు ఇతర క్రీడలలో ఎవరొచ్చారు? Prakash Padukone తరువాత గోపీచంద్ వరకూ బ్యాడ్మింటన్ లో ఎవరు వచ్చారు? Dhanaraj Pillai, Mukesh Kumar కాకుండా వేరే హాకీ స్టార్ ల పేర్లు మూడు తడుముకోకుండా చెప్పండి? పాపం వాళ్లు మాత్రం ఎన్నాళ్ళని లాగ గలరు? 'అంగట్లో అన్నీ ఉన్నాయ్ హాకీ పెద్దేమో గిల్' అన్నట్టు ఉన్న పరిస్థితి.
Leander Paes లేకుంటే 1990 ల తరం వారికి భారత్ లో టెన్నిస్ గురించి ఆసక్తి ఉండేదేనా?
Note: ఇంతటితో వ్యాసం పూర్తి కాలేదు. అందుకే కొన్ని విషయాల్లో ప్లస్ లగురించే, కొన్ని విషయాల్లో మైనస్ ల గురించే ఎక్కువ చెప్పాను. పూర్తి వ్యాసం అయితేనే complete balanced nature వస్తుంది. త్వరలోనే మొత్తం పూర్తి చేస్తాను.
సత్యమేవ జయతే!
513 Not out.
అదండీ సంగతి. ఏదయితేనేం? నా బ్లాగు ఐదొందల మార్కు దాటింది అందుకే ఈ బ్లాగు.
నా బ్లాగు నత్త నడకన నడిచింది. ఇన్నాళ్ళలో ఇరవై పోస్ట్ లు అంటే బాగానే రాసినట్టు. అది కాక ఇంకా మరో మూడు బ్లాగ్ లు నడుపుతున్నాను. ఐతే నా మేజర్ బ్లాగ్ మాత్రం "Sathyameva Jayate!"
నా వాటిల్లో నా బెస్ట్ టపాలు మాత్రం "వింబుల్డన్ విలేజ్" లో వస్తున్నాయి.
"Sathyameva Jayate!" ఐదొందలు దాటింది. "వింబుల్డన్ విలేజ్" రెండొందల వైపు పరిగెడుతోంది.
నా మేజర్ బ్లాగ్ లో నేను వస్తు వైవిధ్యం కోసం ప్రయత్నించాను. ఒక్కొక్కటీ ఒక్కోరకంగా వ్రాయటానికి ప్రయత్నం చేశాను. కొన్ని మాత్రం అద్భుతంగా కుదిరినాయి. కొన్ని అంతగా రాలేదు. ఇప్పుడిప్పుడే నాకు ఒక స్టైల్ ఏర్పడుతోంది.
అన్ని బ్లాగులనీ నేను ఒక ప్రయోజనం కోసం వ్రాశాను. ఆఖరికి "కత వింటారా మాట కదా ఒకటుందీ" లాంటి హాస్యపు బ్లాగ్ లో కూడా క పలకటం ఎలా? అనే దానిని ఇచ్చాను. అది ఒక సక్సెస్ఫుల్ టెక్నిక్.
ఈ మధ్యే "డమ్మీ - హార్డువేర్ ఇంజినియర్" అనే ఒక కొత్త బ్లాగుని మొదలెట్టాను. ఒక వెరైటీ శైలి లో దానిని వ్రాస్తున్నాను. వ్యాఖ్యలు బాగానే వస్తున్నాయి. నా దానికి ఐదు కామెంటులు వస్తే బాగానే పడినట్టు.
ఎనీ వే నేను వ్రాస్తూనే ఉంటాను. నా బ్లాగులనిచదివిన వారందరికీ, కామేన్టిన వారందరికీ, అసలు తెలుగు బ్లాగర్లందరికీ నెనెర్లు.
నేను వ్రాసిన బ్లాగుల్లో నాకు అత్యంత ఇష్టమైనదీ, వేరే వాళ్లు రికమెండ్ చేస్తూ ఏకంగా బ్లాగునే వ్రాసినదీ ఐన "వయ్యంటే బిడ్డే" లింక్ ని ఇక్కడ ఇస్తున్నాను. నా ఆ ప్రయత్నం ఫలించిందో లేదో మీరే చెప్పండి.
http://annisangathulu.blogspot.com/2008/05/blog-post_23.html
నా బ్లాగుల్లో "కత వింటారా మాట కదా ఒకటుందీ" బాబు ఆకుల గారి ద్వారా "తెలుగు వెలుగు" ఆస్త్రేలియన్ మాస పత్రిక లో పడింది. అందుకు వారికి బ్లాగ్పూర్వకంగా కృతజ్ఞతలు తెలియజేసుకుంటున్నాను.
"దైవం" అనే కవిత అద్భుతంగా కుదిరింది.
అందరికీ మరోసారి నెనెర్లు.
సత్యమేవ జయతే!
నా బ్లాగు నత్త నడకన నడిచింది. ఇన్నాళ్ళలో ఇరవై పోస్ట్ లు అంటే బాగానే రాసినట్టు. అది కాక ఇంకా మరో మూడు బ్లాగ్ లు నడుపుతున్నాను. ఐతే నా మేజర్ బ్లాగ్ మాత్రం "Sathyameva Jayate!"
నా వాటిల్లో నా బెస్ట్ టపాలు మాత్రం "వింబుల్డన్ విలేజ్" లో వస్తున్నాయి.
"Sathyameva Jayate!" ఐదొందలు దాటింది. "వింబుల్డన్ విలేజ్" రెండొందల వైపు పరిగెడుతోంది.
నా మేజర్ బ్లాగ్ లో నేను వస్తు వైవిధ్యం కోసం ప్రయత్నించాను. ఒక్కొక్కటీ ఒక్కోరకంగా వ్రాయటానికి ప్రయత్నం చేశాను. కొన్ని మాత్రం అద్భుతంగా కుదిరినాయి. కొన్ని అంతగా రాలేదు. ఇప్పుడిప్పుడే నాకు ఒక స్టైల్ ఏర్పడుతోంది.
అన్ని బ్లాగులనీ నేను ఒక ప్రయోజనం కోసం వ్రాశాను. ఆఖరికి "కత వింటారా మాట కదా ఒకటుందీ" లాంటి హాస్యపు బ్లాగ్ లో కూడా క పలకటం ఎలా? అనే దానిని ఇచ్చాను. అది ఒక సక్సెస్ఫుల్ టెక్నిక్.
ఈ మధ్యే "డమ్మీ - హార్డువేర్ ఇంజినియర్" అనే ఒక కొత్త బ్లాగుని మొదలెట్టాను. ఒక వెరైటీ శైలి లో దానిని వ్రాస్తున్నాను. వ్యాఖ్యలు బాగానే వస్తున్నాయి. నా దానికి ఐదు కామెంటులు వస్తే బాగానే పడినట్టు.
ఎనీ వే నేను వ్రాస్తూనే ఉంటాను. నా బ్లాగులనిచదివిన వారందరికీ, కామేన్టిన వారందరికీ, అసలు తెలుగు బ్లాగర్లందరికీ నెనెర్లు.
నేను వ్రాసిన బ్లాగుల్లో నాకు అత్యంత ఇష్టమైనదీ, వేరే వాళ్లు రికమెండ్ చేస్తూ ఏకంగా బ్లాగునే వ్రాసినదీ ఐన "వయ్యంటే బిడ్డే" లింక్ ని ఇక్కడ ఇస్తున్నాను. నా ఆ ప్రయత్నం ఫలించిందో లేదో మీరే చెప్పండి.
http://annisangathulu.blogspot.com/2008/05/blog-post_23.html
నా బ్లాగుల్లో "కత వింటారా మాట కదా ఒకటుందీ" బాబు ఆకుల గారి ద్వారా "తెలుగు వెలుగు" ఆస్త్రేలియన్ మాస పత్రిక లో పడింది. అందుకు వారికి బ్లాగ్పూర్వకంగా కృతజ్ఞతలు తెలియజేసుకుంటున్నాను.
"దైవం" అనే కవిత అద్భుతంగా కుదిరింది.
అందరికీ మరోసారి నెనెర్లు.
సత్యమేవ జయతే!
అమ్మా, నాన్నా, మన వినాయకుడూ!
శ్రీ వైష్ణవ సంప్రదాయం లో విఘ్నేశ్వరాధానం లేదు. ఎందుకంటే ఇక్కడ విష్వక్సేనుడు ప్రధానం. అందుకే కొందరు సనాతన సంప్రదాయాలని పాటించే శ్రీవైష్ణవులు వినాయక చవితిని జరుపుకోరు.
అయినా వారుకూడా కొన్నిసార్లు ఆయనని పూజిస్తారు. అసలు నాకు అందిన వినాయకుని ప్రాధాన్యం ఏమిటంటే అమ్మానాన్నలని ఎంత గౌరవించాలో, వారి ప్రాధాన్యం ఏమిటో ఆయన వల్ల తెలుస్తుంది.
అంతే కాకుండా బుద్ధి బలం శారీరక బలం కన్నా ఏవిధంగా గొప్పదో ఆయన కథ వల్ల తెలుసుకోవచ్చు. అమ్మానాన్నలని గౌరవించతమనే కాన్సెప్ట్ లో మా నాన్న గారు మా కుటుంబాలలో వినాయక చవితిని ప్రవేశ పెట్టారు.
తెలుగు బ్లాగర్లందరికీ వినాయక చవితి శుభాకాంక్షలు.
అంటే వినాయక చవితి జరుపు కుంటమంటే శైవారాధానం కాదు. మన అమ్మానాన్నలని పూజించుకుంటమే.
పిల్లలకు ఆయనకు గణాధిపత్యం ఎలా వచ్చిందో తెలిపే కథను చెపుతూ ఈ విషయాన్ని ప్రాజెక్ట్ చేయవచ్చు.
సత్యమేవ జయతే!
స్టిచ్ వన్ స్లాం వండర్ కాదు.
మొన్నటి బ్లాగులో స్టిచ్ గురించి చెప్పాను. ఆటను అందరూ అనుకునేట్టు వన్ స్లాం వండర్ కాదు. ఈ అద్భుతమైన షాట్ ని చూడండి.
ఒకవేళ ఇక్కడ కనిపించకపోతే ఈ లింక్ లో చూడొచ్చు.
గెలిచే వాడే మనిషి.
MY FIRST WIMBLEDON HERO
"సాహసం చేయరా డింభకా! రాకుమారి నిను వరిస్తుంది." అని పాతాల భైరవి లో నేపాళ మాంత్రికుడు అంటాడు తోటరాముడు తో. మైకేల్ స్టిచ్ కి ఈ విషయం ఎవరన్నా చెప్పారో లేదో
నాకు తెలీదు. పదిహేడేళ్ళ నాడు వింబుల్డన్ లో పెను సంచలనాన్ని
సృష్టించాడు. సరిగ్గా పై డయలోగే నాకు ఇప్పుడు గుర్తొస్తోంది. ఈ విషయాన్ని
తలుచుకుంటుంటే.
మైకేల్ స్టిచ్ గురించి చెప్పాలంటే...
Michael Stich (born October 18, 1968 in Pinneberg, West Germany) is a
former professional tennis player from Germany. He is best remembered
for winning the men's singles title at Wimbledon in 1991. He also won
the men's doubles titles at both Wimbledon and the Olympic Games, and
was a singles runner-up at the US Open and the French Open.
ఈ మాత్రం వివరాలు ఎవరికైనా దొరుకుతాయి. అందుకే నేను చెప్పేది వినండి.
అది 1991 లో ఒక ఆది వారం. మా మురళీబాబు నాకు ఒక Bourne Ultimatum జారీ చేశాడు. నేను ఆ రోజు సాయంత్రం కల్లా టెక్స్ట్ బుక్కులోని తను గుర్తుపెట్టిన లెక్కల్ని చేయక పోతే దెబ్బలు తప్పవని. నేను వరుసగా నాలుగు రోజులు స్కూలుకి వెళ్తూనే ఉన్నాను. మరి తనకి ఏమొచ్చిందో నాకు తెలీదు. కానీ అది ఒక వ్యక్తీ జీవన గమనాన్ని మార్చేస్తుందని ఆయన ఊహించి ఉండడు.
వింబుల్డన్ సామెత: "కరవమంటే బెకేర్ కి కోపం... విడవమంటే స్టిచ్చికి కోపం."
ఆ రోజు నాకింకా గుర్తు. మురళీబాబు దాడి నుంచీ తప్పించుకునేందుకు నాకు అప్పటిదాకా ఏ ఉపాయం తోచలా. అందుకే నేను ఏమి చేయాలా అని తెగ ఆలోచిస్తున్నాను. ఇంతలో నాన్న ఊరినుండీ తిరిగి వచ్చాడు. రాగానే కొంచం కాఫీ త్రాగి టీవీ పెట్టాడు. ఆయన ఏవేవో ఆటలు వస్తే చూస్తాడని నాకు తెలుసు. ఆయన ఆటలని చూస్తున్నప్పుడు ఎవరూ కదిలిన్చరు. కొప్పడుతారని కాదు ఆయనని ఆ కాస్త సమయంలోనైనా విశ్రాంతి గా గడుపుతారని.
అంతే నాకు ఉపాయం తోచింది.
వింబుల్డన్ సామెత: "ఉపాయం తోచని వాడిని వింబుల్డన్ లోనుంచీ తోసేయండి."
నేను ముద్దు గా వెళ్లి నాన్న వళ్ళో కూచున్నాను. ఆయన నవ్వుతూ నన్ను కూచోపెట్టుకున్నారు. ఇంతలో రమా పిన్ని వచ్చి నన్ను ఆయనని తోక్కొద్దు అంది. "ఇదిగో రమాదేవీ! కొంసేపు కూచుంటే ఏమవుతుంది? వాణ్ణి కాసేపలా వదిలేయండి," అన్నాడు. "సరే రాజా మామయ్యా!" అంటూ తను సైలెంట్ గా వెళ్ళిపోయింది.
అప్పుడే బెకెర్ ఒక అద్భుతమైన డైవింగ్ వాలీ కొట్టాడు. నాకు ఇంట్రెస్ట్ అనిపించి, "నాన్నా! ఎవరు?" అన్నాను.
"వాడి పేరు బోరిస్ బెకెర్."
"అంటే కప్పా!"
"కాదు."
అయినా నాకు కప్పే బాగుంది, అలాగే ఫిక్స్ అయ్యాను. ఒకసారి బెకెర్ unforced error చేస్తే నాన్న బెకెర్ అనవసరంగా పోగొట్టుకున్నాడు అని అన్నాడు. మరోసారి వాలీ మిస్ అయితే నేను "కప్పగాడు బెక్ బెక్," అన్నా.
ఇంతలో ఒకండు చూడ చక్కని వాలీ వేశాడు. "నాన్నా! వీడెవడు?" అన్నాను.
"మైకేల్ స్టిచ్."
"అంటే?"
నాన్న కుట్లూ, అల్లికలూ అని ఏమీ చెప్పలేదు. ఇంతలో కుమారి పిన్ని "వాడు కప్ప అయితే, వీడు పాము," అంది. ఏ పాము అని ఆలోచించి "వీడు కొండ చిలువ" అని నామకరణం చేశాను.
చూడండి. మనం ఏమరు పాటు గా ఉన్నప్పుడు ఎక్కడి నుంచో హఠాత్తుగా కొండ చిలువ మన మీద పడి "వివాహ భోజనంబు..." అనుకుంటుంది. అలాగే ఆ రోజు మా కప్ప గాడు ... అదే బెకెర్, టైటిల్ నాదే అని ఏమరు పాటు గా ఉన్నట్టున్నాడు.
నేను నామకరణం చేసిన ముహూర్త బలమో ఏమో కానీ, మైకేల్ స్టిచ్ తొలిసెట్ ని 6-4 తో గెలిచాడు. ఇంతలో యాడ్స్ వచ్చాయి. అప్పుడు నాన్న నాకు ఒక రఫ్ పేపెర్ మీద టెన్నిస్ కోర్ట్ బొమ్మ గీసి ఆటని వివరించారు. ఆ పేపెర్ నా దగ్గర ఇప్పటికీ ఉంది. అయితే అన్ని రూల్సూ నాకు తెలియలేదు కానీ స్థూలం గా నాకు ఆట మీద అవగాహన వచ్చింది.
మ్యాచ్ మళ్ళీ మొదలైంది. స్టిచ్ మరో విన్నెర్ బాదాడు. నేను ఆనందంతో గంతులేశాను. ఇంతలో నా పాలిటి విలన్ మురళీబాబు వచ్చాడు. అయితే నా పన్నాగం ఫలించి ఆయన నన్ను, నాన్నని డిస్టర్బ్ చేయలేదు. 7-6 తో స్టిచ్ రెండో సెట్ గెలిచాడు. నా ఆనందానికి అవధులు లేవు. మరి స్టిచ్ నాకు ఎందుకు నచ్చాడో తెలీదు. బహుశః గెలుస్తున్నాడని కాబోలు. అంత చిన్న వయసులోనే "ఎవరికైనా గెలిచే వారే నచ్చుతారు".
ఇంతలో నాకు నిద్ర టైమయింది. నేను మంచమెక్కాను. కానీ నాకు నిద్రలోనూ నా హీరో ఆలోచనలే. మధ్యలో లేచి "నాన్నా! ఎవరు గెలిచారు?" అన్నాను.
"రెండు రౌండ్లు స్టిచ్చే గెలిచాడు. వాడే గెలుస్తాడులే."
తెల్లారింది. పేపెర్ వచ్చింది. నేను అందరికన్నా ముందే లేచి కూచుని అందరికన్నా ముందే పేపెర్ తీసుకుని న్యూస్ చూద్దును కదా... "బెకెర్ బోల్తా". అది ఆంద్ర జ్యోతి.
మన పంథా: "గెలిచే వాడే మనిషి."
Note: నాన్నని డు డు అంటున్నాడు అనుకుంటున్నారా... మా నాన్న నన్ను జీవితంలో ఒకే ఒక్కసారి కొట్టాడు. కారణం... "సత్యమేవ జయతే" లో చెపుతాను. అంతదాకా సెలవ్.
(సశేషం)
NEXT BLOG IS: "OLYMPIC TENNIS".
